Mocowania frezów
Końcówka wrzeciona frezarki jest zwieńczona stożkiem o zbieżności 7: 24, właśnie dlatego też nie można przepościć momentu obrotowego z wrzeciona. W czasie frezowania płaszczyzn na przedmiotach mocowanych w imadle trzeba zwrócić uwagę, żeby płaszczyzna oporowa (baza obróbkowa) opierała się prosto o podstawę imadła. Trzeba więc, po małym skręceniu szczęk imadła, dobić trochę młotkiem miedzianym przedmiot, który obrabiamy do powierzchni oporowej imadła, a potem mocno dokręcić szczęki imadła. W czasie obróbki prostopadłościanów zamocowanych w imadle, z uwagi na krzywość powierzchni półfabrykatu (materiału wyjściowego), trzeba zachować ścisłej kolejności obróbki płaszczyzn oraz techniki mocowania. Frezowanie rowków prostych robi się przy pomocy frezów palcowych lub tarczowych. Rowki teowe (takie same jak w stole frezarki) robi się w dwóch operacjach. Robi się rowek prostokątnym palcowym bądź tarczowym, a potem wykonany rowek poszerza się. Podczas frezowaniu rowków tymi frezami palcowymi na frezarkach uniwersalnego przeznaczenia trzeba przed frezowaniem wywiercić otwór, aby wsadzić frez. Ułatwia to nastawienie freza do materiału obrabianego. Podczas frezowaniu, jak w każdym odrębnym procesie, przed wykonaniem czynności należy rozważyć względy ekonomiczne.